ده نامه سرایی در ادبیات فارسی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

ده نامه، گونه ای از ادبیات غنایی است که معمولاً در حالات عاشق و معشوق می باشـد . و
اغلب در آن غزلی اتی نیز از زبان عاشق و معشوق در لا به لای مثنوی می آید .
اولین کسی که در میان مثنوی غزل گنجانده عی وقی در منظومه ورقه و گلشاه می باشد .
ده نامه ها را می توان به سه دسته تقسیم کرد : نوع او ل ده نامه های بی نامه مانند ده نامـه
 فخرالدین عراقی، ده نامة همام تبریزی و ده نامة شرف  الدین رامی .
نوع دوم ده نامه ی یکسویه که به صورت نامه های یکطرفه است مانند ده نامة فخرالدین اسعد گرگانی
و ده نامه عماد فقیه .
ها
نوع سوم ده نامه های دوسویه که متعارف ترین نوع ده نامه است . مانند ده نامه اوحـدی
مراغه ای، ده نامة عبید زاکانی و ده نامة ابن عماد خراسانی و ... .
همچنین در ادبیات فارسی منظومه هایی وجود دارد به نام سی نامه که به پیـروی از ده
نامه ها سروده شده است . مانند سی نامه امیرحسین حسینی هروی و سی نـامـه کـاتـبـی
ترشیزی . شاه اسماعیل او ل صفوی ( خطایی ) نیز ده نامه ای به ترکی دارد

کلیدواژه‌ها